Nummer 4

Vanavond was, voor mij, even een heel bijzondere avond.

Ongeveer een jaar geleden bedacht ik, na de campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen, dat ik de gemeentepolitiek toch wel écht heel mooi vond. Ik ging zo nu en dan eens kijken bij vergaderingen van de fractie (die bij D66 openbaar zijn). En weer een paar maanden later was daar een ‘Bootcamp’ – een aantal zaterdagen met 20 andere enthousiastelingen, vol lezingen, opdrachten en met aan het eind een bijna-echt debat in de raadzaal.

Wat ik van het hele proces leerde? Dat, hun slechte reputatie ten spijt, er echt veel (lokale) politici zijn die enorm getalenteerd en gedreven zijn. Dat er genoeg drukke mensen zijn die een hele trits vrije zaterdagen opofferen om met elkaar te praten over hoe je dingen ten goede verandert – ook al komen ze misschien nooit in de raad. Dat debatteren in de raad een vak is en dat als je het moet opnemen tegen sterke debaters, bij je verhaal blijven een hele kunst is. En dat je daar met elkaar ook heel veel lol over kan hebben. Dat het spel belangrijk is, maar dat je het ook niet te serieus moet nemen. Dat sommige dossiers net onontwarbare kluwen informatie zijn. En hoe blij je er van kan worden als je het juiste draadje hebt gevonden dat de boel voor je inzichtelijk maakt. En dat ik de gemeentepolitiek dus inderdaad écht heel mooi vond.

In de gemeenteraad willen is een heel proces, erin komen ook. Je meldt je aan voor de lijst, schrijft motivaties, bereidt je terdege voor en hebt een gesprek met de stemadviescommissie, die een voorlopige lijst met kandidaten maakt waarop leden kunnen stemmen. Je maakt een website en print flyers. Bereidt praatjes voor. Duikt in het licht-gênante ‘stem-op-mij’ circus (hoort erbij). Er komt een definitieve lijst waarmee de partij de verkiezingen in gaat. En als dat allemaal, allemaal goed gaat dan kom je misschien wel in de raad.

Vanavond was een eerste echte stap. Ik sta op nummer 4 op de advieslijst. Een prachtige plek waar ik heel trots op en blij mee ben. Er moet nog (veel) op me gestemd worden en niets is zeker. Maar de eerste echte stap is nu vast heel bijzonder.

PS: Stem-op-mij! 🙂