Kwaad

20130923_070032“Waar word je kwaad van?”, was een van de vragen tijdens het gesprek met de stemadviescommissie. Genoeg dingen: van clammshel verpakkingen tot zinloze oorlogen, maar toevallig had ik die ochtend iets gelezen waarover ik me opwond.

Het Volkskrant Magazine had een reeks portretten van zogenaamde eerste generatie studenten: jonge mensen die de eerste in hun familie waren die naar de universiteit gingen. Hoe hard ze ervoor hadden gewerkt en hoe ze zich soms een buitenstaander voelden in het studentenleven. Eén portret ging over de derdejaars psychologie studente Valery – moeder in de thuiszorg, vader onbekend. Valery was begonnen op het VMBO en had daarna dapper door gebuffeld op het MBO en het HBO.

Blijkbaar was niemand op het idee gekomen dat dit meisje, hoewel niet uit een standaard hoogopgeleidengezin, misschien al veel veel eerder een goed schooladvies had moeten krijgen. Toen ze op het HBO aangaf naar de universiteit te willen raadde haar mentor haar dat sterk af: “daar zou ik niet het type voor zijn”. Die mentor moet nog eens nader kijken, want Valery heeft inmiddels een prijs voor een essay op zak en ligt prima op schema met haar studie.

Ja, daar word ik wel kwaad van ja.